Zıpzıp’ın Kış Hazırlığı
Yaz sonuna doğru orman değişmeye başladı. Sabahları hava biraz daha serin oluyor, akşamları da daha erken kararıyordu. Meşe ağacının en yüksek dalında oturan minik sincap Zıpzıp, rüzgarın artık daha sert estiğini ve üşüttüğünü hissediyordu. Ağaçların yaprakları yavaş yavaş sarıya ve kırmızıya dönüyor, yazın o sıcak ve neşeli günleri yerini sonbaharın serinliğine bırakıyordu. Zıpzıp, sonbaharın ardından soğuk ve uzun kışın geleceğini de biliyordu.
Sincaplar, bütün yiyeceklerini tek bir yerde istiflemezler. Çünkü, eğer bir başka hayvan onları sakladığı yeri bulursa bütün yiyeceklerini kaybetme riski olur.
Sincaplar kış uykusuna yatmaz. Hava çok soğuduğunda yuvalarında dinlenir, hava biraz düzeldiğinde dışarı çıkıp sakladıkları yiyecekleri ararlar.
